Ja hoor, daar is ze dan!!
Op 14 Juli om 09:04 uur is onze dochter Fenna Romée geboren.
Met een gewicht van 4135 gram en 52 cm lang
Om 04:30 werd ik wakker en ben ik gaan plassen.
15 minuten nadat ik weer in bed lag voelde ik een heel licht krampje...
Daarna nog 4 lichte krampjes met ongeveer 8 min. er tussen in.
Rond 6 uur ging de wekker van mijn man voor de 2e keer en had ik net twee krampen gehad die toch echt op weeën begonnen te lijken, ik zei tegen hem dat ik dacht dat ie vandaag maar thuis moest blijven.
Echt zeker weten deed ik dit natuurlijk nog niet...
Een half uur later is mijn man er uit gegaan en kreeg ik toch wel serieuze weeën. Ongeveer 5-6 min. die nog geen 60 sec. aanhielden. Ik ben gaan luisteren naar mijn hypno babies cd's (zelf hypnose), mijn man ging een ontbijt maken...
Ik had van te voren bedacht lekker op een fysio bal te gaan zitten en ff lekker douchen enzo, maar toen ik uit bed ging deed alles zeer, ik kon amper lopen en de weeën kwamen steeds sneller...
Ik zei tegen mijn man, bel anders de verloskundige maar.
(Hij was nog wat terug houdend, ik eigenlijk ook, omdat het bij mijn zoon ook zo heftig begon, zonder dat ik ontsluiting kreeg).
Ik ben weer op bed gaan liggen, hier kon ik met mijn cd's heel goed ontspannen.
Nog geen 15 min. later dwong ik mijn man toch te bellen, de weeën kwamen om de 3-4 minuten en duurden al bijna 60 sec. (officieel moesten we bellen met weeën om de 10 min die 45-60 sec. aanhielden) i.v.m. met de lange aanrijtijd naar het ziekenhuis.
Mijn man belde dus en we moesten naar Knarvik gaan rijden (20 min. van huis) hier zou de verloskundige ook heen gaan en daar mijn ontsluiting bekijken om vervolgens het groene licht te geven voor het ziekenhuis..
Mijn man heeft de auto ingepakt en daarna mij naar de auto begeleid.
Voordat we de auto ingingen, voelde ik wat bloed lopen en ik voelde zelfs al wat lichte druk...
Mijn man dus weer bellen met de verloskundige, zij zei, nu rijden richting Knarvik!!
Ondertussen zal het rond 07:45 zijn geweest en zaten we in de auto, hier kon ik met mijn cd's echt super goed ontspannen en ik had stevige weeën, maar zonder echte pijn...
Na 10 min. belde de verloskundige weer, ze was onderweg met een ambulance en reed ons te gemoed.
(ik dacht nog, goh, misschien wat overdreven haha).
Na enkele minuten ben ik dus in de ambulance gehesen. Man, dat ging er wild aan toe! Ze reden als een idioot en ik werd alle kanten op geslingerd, niet echt fijn wanneer je zulke heftige weeën hebt... Dus ik heb geschreeuwd, please drive slow!!!
Gelukkig waren ze erg relaxed en gingen ze rustiger rijden, ook in de ambulance lukte het om volledig te ontspannen en had ik eigenlijk geen pijn van de weeën. Het ging allemaal zo snel, ik voelde al persdrang, en probeerde dit te negeren. Op het laatst lukte dat echt niet meer, we moesten nog 5 minuten rijden...
Zodra de ambulance stil stond ben ik los gegaan, en heb ik maar aan de persdrang toe gegeven..
Hopende dat mijn man (die achter de ambulance aan reed) nog op tijd binnen zou zijn.
Ik werd meteen naar een verloskamer gebracht en had echt een geweldig leuke midwife, heel relaxed was ze.
Na 5-10 min. kwam manlief binnen en ongeveer 20 min. later was onze dochter er al!!
Nou een heel verhaal haha, maar al met al heeft het dus ongeveer maar 4 uren geduurd...
Ik had nooit verwacht zo'n soepele en "fijne" bevalling te kunnen hebben.
Zo anders dan bij mijn zoontje...
Ik ben op mijn onderkant na, ook heel fit en vandaag bijna alweer de hele dag op geweest.
Ik ben vanmiddag thuis gekomen vanuit het ziekenhuis en alles gaat prima met ons...
Wel een beetje vreemd, want hier kennen ze niet zoiets als een kraamhulp en gewicht en temperatuur meten doen ze hier ook niet. Maar dat zorgt er tegelijkertijd ook meteen voor dat ik een stuk relaxter ben en niet zo gefocust op al dat soort dingen.
Nou dames, ik duik zo mijn bedje in want het is alweer 22:30 en ik heb geen idee of Fenna vannacht zo mooi door blijft slapen als dat ze nu doet....
reacties (0)